17 februari, de start van het wegseizoen

De weergoden zijn ons goed gezind. Het is half Februari en het wegseizoen kan al geopend worden. 7 man sterk stonden vol goesting aan de start om elkaar volledig uit elkaar te trekken op de Oesterdam. Dat er 7 man stonden mag een godswonder heten want Thielen lag de dag van te voren nog doodziek op bed, maar na een kort prinsessenslaapje en wat alcoholvrij bier slaagde ook hij er in om op zondag te verschijnen.


Volledig gesoigneerd en voorzien van de laatste gadgets werden de eerste wegkilometers van het seizoen gemaakt. De eerste 15 kilometer begonnen nog vrij rustig. Iedereen was druk bezig met het verheerlijken van wegfietsen tegenover het tijgeren door half bevroren modderdrap wat enkele mountainbiken zouden noemen. Doorgaans werd er die dag gekozen voor overschoenen, waar enkel Tom van afweek omdat hij net nieuwe wielrenschoenen had. Hier werd overduidelijk gekozen voor soignage boven comfort. Een keus die iedere zelfbewuste wielrennen kan begrijpen.


De Oesterdam kwam dichterbij, de eerste handschoenen gingen uit, hier en daar werd er een gelletje leeggezogen en we hadden een 8ste wagon in het peloton. De sfeer werd grimmiger. Elstak weigerde iedere vorm van richtingsaanwijzing. Suijk demarreerde om zogezegd een plaspauze te nemen en Alex reed met zijn 32 kilo iedere helling hard omhoog omdat die gozer geen flauw benul had waar de Oesterdam nou daadwerkelijk begon.

Na deze periode van hectiek was de Oesterdam bereikt. Gevoed door de wind in de rug werd het tempo reeds opgevoerd tot een straffe 50km/uur. De Patron ging de schermutselingen van achterin bekijken en onze 8ste wagon leerde al snel regel nummer 1; HDR wacht op niemand. De gebroeders Elsten en de gisteren nog terminale Thielen plaatsen de eerste aanval. Nadat de Suijk zich als een doorgewinterde prof, verscholen in ieders rug, liet terug rijden was het peloton weer bijeen. Halverwege draaide de Oesterdam zo dat de wind vanuit de zijkant kwam en er een waaier gevormd werd. In deze waaier was plaats voor zo’n 4,5 man wat betekende dat Alex, in laatste positie verkerende, al snel de benen vol zuur trapte en vervolgens de groep moest laten gaan. Het resterende peloton werkte de Oesterdam in straf tempo af en de Suijk toonde weer zijn koerskennis door zo ver door te rijden als het Strava segment lang is. Die tijd zou die dag niet meer verbroken worden.


Nadat Chulo zich weer bij de groep had gevoegd werd er in rap tempo richting Roosendaal gefietst en kwam het gemiddelde zo uit op 33.7 km/h. Die paar flessen pils waren verdiend. Ze werden dankbaar opgedronken in de tuin van Jesper. Het was een mooie dag en dit is nog maar het begin. We gaan weer de weg op, ONYVA!



31 keer bekeken

Recente blogposts

Alles weergeven

HDR hoogtestage in Limburg

20 Juli, de dag die bij vele HDR-renners al weken dik omcirkeld stond in de agenda was eindelijk daar. Ondanks de sneeuw, kou en lekke banden van de vorige Limburgse trainingsstag was de goesting er g

© 2019 door WV Houdierust.

  • White YouTube Icon
  • White Instagram Icon