Mengvoeders United


Regen, regen en nog eens regen. Het beloofde heel de week al een fantastisch weekend te gaan worden. Eindelijk een einde aan die serie van kurkdroge toertochten, de ondergrond was al maanden droger dan de brokkelpenis van de Thiel. Een ondergrond waarop HDR als geheel prima uit de voeten kan, maar zou dat ook weer zo zijn onder deze omstandigheden? We weten het straks.


Het weekend werd ingeluid met een stevige bom: De Thiel besloot na jarenlang niks te hebben gedaan bij Coolblue hen eindelijk uit hun lijden te verlossen. Het werd tijd voor een nieuwe job en dus volgde hij zijn hart en koos hij voor een job waarin zijn passie voor dieren eindelijk goed tot zijn recht komt. We wensen De Thiel veel werkplezier toe in zijn nieuwe job (woef-woef) en hopen dat hij de clubkas nog eens kan spekken met wat sponsorgelden van Mengvoeders United. Overigens ook prima natuurlijk als het een paar liter kalmeringsmiddel is voor de vrijdagavonden.


De zondagochtend brak aan en bij het open doen van de veel te muffe gordijnen in huize Suijk was duidelijk dat de hemelsluizen al sinds middernacht wagenwijd open hadden gestaan. Men voorspelde regen en men kreeg regen. Maar nog voordat er gestart kon worden was het al onrustig in huize Thielen: hij had van de Sint een Bryton fietscomputer gekregen maar de Sint had er geen gebruiksaanwijzing bij gedaan voor gehandicapte kinderen. De Thiel begreep er niks van dus werd Elstak gevraagd de boel later in orde te maken.


Suijk zou de Thiel om 0845hr ophalen maar door omstandigheden werd het toch 0900hr (Suijk heeft vaak pech de laatste jaren, we wensen hem veel kracht en sterkte toe). Eenmaal in Rucphen aangekomen zagen we Elstak al klaar staan in de garage met de nodige goesting en een grote smerige grijns. De Sint was ook in Rucphen geweest vrijdagavond en daar bleek dat Elstak zich afgelopen jaar beter had gedragen dan de Thiel. Elstak kreeg wél die Wahoo Element Bolt en stemde zich een meer dan gelukkig man.


Na een hoop getreuzel en autistisch gedrag aan de kant van de Thiel konden we dan toch met 3 man sterk richting het mooie zwembad de Vijfsprong. Het zwembad waar afgelopen decennia menig tienermeisje haar maagdelijkheid heeft verloren aan (types als) de Thiel en Elstak. Mooi was die tijd.


Aangekomen bij het zwembad zagen we Chulo direct het hazenpad kiezen terwijl Tom nog liep te ijsberen door de kantine en zich zoals elke week weer zichtbaar liep te irriteren aan het feit dat we 3 minuutjes te laat waren. Nadat Suijk de GoPro op zijn behaarde chest had geknoopt was het dan echt tijd om te starten. Koersss!



Met Chulo solo op avontuur was het daarachter vanaf de eerste meters een strijd tussen de gebroeders Elstak, de Thiel en Suijk. Al snel werd de eerste modderstrook aangedaan en werden de benen meer dan serieus getest. Sprundel naderde maar nog altijd waren ze samen. Daar de drukke weg over gestoken en Tom gaf er direct een stevige snok aan. Zijn broer kon volgen, de Thiel op een paar meter en Suijk daar weer wat meters achter. De kilometers door de modder gingen traag voorbij en beetje bij beetje namen de gebroeders meer afstand op de Thiel en Suijk. Suijk kwam nog heel even tot het achterwiel van de Thiel maar bij een te zuigende zandstrook was het gedaan voor Suijk en kwam hij definitief alleen te zitten, net als de Thiel.


Het ongekend technische en slopende parcours vroeg veel van de mannen maar het plezier was er zeker niet minder om. Na een kilometer of 10 verloor Suijk de Thiel definitief uit het oog en verrassend genoeg stond Suijk als eerste bij het rustpunt met slechts 18km op de teller (net als vorig jaar). Het bleek dat hij in al zijn snelheid en enthousiasme een lusje van 3km had gemist, jammer.


Kort daarna kwamen respectievelijk Tom, Elstak, Thiel en Chulo aan bij het rustpunt en besloten zij samen aan het tweede deel te beginnen. Chulo kwam direct op achterstand en besloot er zelf een mooie alternatieve route van te maken. Met 4 gingen de mannen door en het verhaal van het hele seizoen was ook nu zichtbaar. Tom dook zo traag als een slak het bos in bij Essen en gaf er na zijn surplace direct een snok aan. Elstak in het wiel, Thiel en Suijk daarachter. Het veld sloeg uit elkaar en al snel waren we alle 4 weer alleen. Terwijl Suijk op weg was naar de eerste 3 zag hij een verloren renner in de bossen staan met de fiets in zijn hand, het bleek Elstak te zijn met een gebroken ketting en een afgebroken stukje van zijn voorblad. Suijk had niet veel meer in te brengen deze koers dus besloot hij te stoppen en Elstak de helpende hand te bieden. De fiets werd gefikst en de tocht vervolgd.


Na een kilometer of 3 was het dan alsnog afgelopen. Elstak brak weer zijn ketting en had de illusie 10km alleen terug te steppen. Na 300m ontdekte hij dat dit een heel slecht idee was en werd besloten om de knechtenrol van Suijk volledig uit te melken door Elstak 10km rillend terug te duwen naar het zwembad. Voor Suijk werd het zo nog een prima training.


In Rucphen aangekomen vloeide de Leffe uit de tap direct rijkelijk en waren de snoepzakken stevig gevuld. Elstak en Suijk kwamen weer op temperatuur en na een minuut of 20 zagen zij Tom, Chulo en Thiel binnenkomen. Thiel leek de laatste 3km door een stel kolenmijnen te hebben gefietst, zo zwart was ie. Zijn shirt was compleet dichtgekoekt en met een combinatie van WD-40 en Leffe werd die gespierde borstkas eindelijk uit dat veels te kleine shirtje bevrijd. Er werd smakelijk om gelachen en de sterke verhalen van ieders solo avontuur werden met elkaar gedeeld. Na 2 Leffes was het mooi geweest en duwden vader en broerlief de verliezer van de dag Elstak naar huis om hem voor volgende week weer veel succes te wensen. Tot zondag in Wouw!




37 keer bekeken

Recente blogposts

Alles weergeven

HDR hoogtestage in Limburg

20 Juli, de dag die bij vele HDR-renners al weken dik omcirkeld stond in de agenda was eindelijk daar. Ondanks de sneeuw, kou en lekke banden van de vorige Limburgse trainingsstag was de goesting er g

© 2019 door WV Houdierust.

  • White YouTube Icon
  • White Instagram Icon