VTT Wouw - Schijtheuvel de Kragge

Zondag 9 december... de VTT in Wouw stond op het programma. Geen tocht zoals andere, maar een tocht startend bij het café Donkenhof in Wouw. Bij de meeste enkel bekend als de dampige tent met carnaval tijdens de autobusrally. Maar de dampen kwamen dit weekend meer uit de anus van Elstak als uit het Donkenhof. Vanaf vrijdag zat deze jongen namelijk al aan de schijterij en lag ziek in zijn bedje met een hoogzwangere vrouw naast hem. Na zichzelf zaterdagavond toch aan de gourmet en wijn gewaagt te hebben had hij een nacht als nooit tevoren. Ieder uur werd de klok gezien tezamen met een bezoek aan de wc. Er werd door Aniek nog gevraagd of hij steeds moest plassen? Zo kan je het noemen alleen komt het dan uit de anus.


Ondanks deze ontzettend slechte nacht wist hij ergens de kracht vandaan te halen om met zijn zure reet op een mtb te gaan zitten en van huis te vertrekken. Onderweg nog menigmaal gedacht aan omdraaien, maar uiteindelijk stond hij aan het vertrek (wel 20 minuten later).


De mannen van HDR stonden al hongerig te kijken bij aankomst en de Thiel had zelfs al aangekondigd dat als Elstak kwam hij hem zou pakken. Chullo was uiteraard al vertrokken, gretig als deze oude patron is. De illusies van de Thiel konden na 1 minuut al overboord. Man wat een kabaal maakte dat stuk schroot onder zijn reet genaamd een mtb zeg. Zonder remblokken en met ontelbaar aanlopende onderdelen ging hij toch van start. Vergis je niet

dit is voor ons al niet te doen, maar de Thiel kan ontzettend slecht tegen geluiden laat staan dat zijn fiets vuil is. Noem het een combinatie autisme en misofonie, dat is de Thiel.


Afijn... het was koers en na 2 minuten werd er geen woord meer gewisseld en was het koers. Het beuken begon al vrij snel met het aandoen van de Kragge. Stoempen tegen een berg met stront en afval begroeid met wat gras. Al was Elstak eerder bang dat hij nog wat stront zou moeten achterlaten op deze heuvel. Eigenlijk ging dit de mannen van HDR prima af en kwamen ze allemaal de berg boven en werd er zelfs voor de extra zware ronde gekozen.


Tom had zich ergens toch voorgenomen om er een trainingsrondje van te maken, want het was overduidelijk dat dit kanon zich aan het sparen was en op een minimale hartslag reed. Die minimale hartslag was bij Elstak een maximale hartslag, want die zat non-stop rond de 180 te kloppen. Bijna tot aan het rustpunt werd er en groupe gereden door de HDR mannen. Tom fluitend voorop, daarachter de Thiel de rust in het bos en zijn hoofd verstorend, daarachter Elstak beukend met een hartslag van 180 en het stront uit zijn anus lopend en als

laatste Suijk zijn ogen uit het hoofd pompend en kwijlend. Vlak voor het rustpunt werd de herrie de Thiel toch te veel, hij begon te bewegen op het zadel en ging nog rechter op zijn fiets zitten. Kan dat vroegen omstanders zich af? Maar de Thiel bewees het door bijna met een rechte rug tot het rustpunt te fietsen. Elstak passeerde hem nog even om goed te kijken of het echt waar was en ging door. Uiteindelijk kwamen ze allen binnen +/- 1 minuut bij het rustpunt aan. Daar stond Chullo toch te wachten op de equipe en zowaar met een telefoon in zijn hand om te fotograferen. De mannen pakte de welverdiende rust, dronken wat en lachten om het ongekend uitgewoonde gezicht van Suijk. Man deze jongen had afgezien in dit eerste gedeelte. Voordat we er erg in hadden was de schaduw, ook wel Chullo genaamd, al verdwenen op weg met het 2e gedeelte van de tocht.


Bij het tweede gedeelte had Tom zich duidelijk wat anders voorgenomen en ging er gelijk van tussen. De Thiel en Elstak daarachter en Suijk weer iets verder daarachter. Dit tweede gedeelte is als een donker gat in de gedachten van de auteur van dit stuk. Elstak had maar 1 gedachte... namelijk naar huis. Hij miste zelfs een afslag waardoor hij de 2e ronde over de Kragge niet hoefde te doen. De Thiel heeft nog ontzettend hard geschreeuwd gaf hij naderhand aan, maar waarschijnlijk kwam dit niet uit boven het ontzettend harde geluid dat zijn mtb maakte. Wat een kutfiets. Eerlijkheid gebied wel te zeggen dat het een prachtige tocht was!


Eenmaal aangekomen en de fiets afgespoten werd het Donkenhof opgezocht. Aangezien Elstak wat kilometers minder had gemaakt stond hij daar als eerste, maar kreeg na 1 minuut al paniekaanvallen en er zat maar 1 ding op.. naar huis. De andere HDR mannen dronken vast nog 2 en misschien wel 3 Leffe's. Ze hadden het verdiend, kanonnen dat ze zijn... want vergis je niet de mannen fietsen zich wekelijks in de top van de Strava klassementen. Het zat er weer op... de zondag. De dag die ons de gehele week doortrekt en motiveert... nu weer voorbij. Op naar een nieuwe week en volgende week de tocht in Oosterhout!


18 keer bekeken

Recente blogposts

Alles weergeven

HDR hoogtestage in Limburg

20 Juli, de dag die bij vele HDR-renners al weken dik omcirkeld stond in de agenda was eindelijk daar. Ondanks de sneeuw, kou en lekke banden van de vorige Limburgse trainingsstag was de goesting er g

© 2019 door WV Houdierust.

  • White YouTube Icon
  • White Instagram Icon